കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഇതേ ദിവസമായിരുന്നു ഹംസക്ക എന്റെ റൂമിലെത്തിയത്
ഹംസക്കാക്ക് എന്റെ കമ്പനിയിലേക്ക് വിസ ശരിയാക്കിയതും ഞാന് തന്നെയായിരുന്നു
വിസ റെഡിയായി എന്നറിഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ എന്റെ റൂമിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരാളുടെ ഒഴിവ് ഹംസക്കാക്ക് വേണ്ടി ഞാന് നീക്കി വെച്ചിരുന്നു ...
ഇനി ആരാണ് ഈ ഹംസക്ക എന്നല്ലേ .......?
അഞ്ച് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പുള്ള നാല് വര്ഷങ്ങള് ഞാനും ഹംസാക്കയും ഒരേ റൂമിലായിരുന്നു ,, കുവൈത്തില്
അന്ന് ഞങ്ങള്ക്കൊപ്പം അഷ്റഫ് ക്കയും സലീമ്ക്കയും അതെ റൂമിലുണ്ടായിരുന്നു
അന്നത്തെ ആ ദിനങ്ങള് ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും മറക്കാന് പറ്റില്ല
ജോലി കഴിഞ്ഞ് റൂമിലെത്തയാല് പിന്നെ ഒരുത്സവം പോലെയായിരുന്നു
പാട്ടും തമാശ പറയലും കളിയും ചിരിയും .....
ലീവിന്റെ തലേ ദിവസം രാത്രി വൈകുന്നത് വരെയുള്ള കിസ്സ പറച്ചിലും ബഡായിപറച്ചിലും .......
എല്ലാത്തിനും ഞാനായിരുന്നു മുന്പന്തിയില്
അതോക്കെക്കൊണ്ടായിരിക്കാം കുവൈത്തില് നിന്നും കേന്സലാക്കി മടങ്ങുമ്പോള് എന്നോട് വല്ലാതെ കരഞ്ഞു പോയത് ....
ഞാനിത്രയും ഇവിടെ പറയാന് കാരണം ഹംസക്ക ഇന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞ ഒരു വാക്കാണ്
മുജീബെ നീ വല്ലാതെ മാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു ...
എന്താ നിനക്ക് പറ്റിയത് ആ പഴയ മുജീബെ അല്ല നീയിപ്പോള്
ഈ വാക്കുകള് കേട്ട് ഞാന് ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു
അതെന്താ ഹംസക്കാ.....
എന്റെ കൊലം കണ്ടിട്ടാണോ നിങ്ങള് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്
എനിക്കൊരു മാറ്റവും വന്നതായി എനിക്ക് തോനിയിട്ടില്ലല്ലോ
തലയില് കുറച്ച് മുടി കുറഞ്ഞതല്ലാതെ.....
അതല്ല നിന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ കാര്യാ ഞാന് പറഞ്ഞത്
ഹംസക്ക വീണ്ടും തുടര്ന്നു
നീ ഓര്ക്കുന്നുണ്ടോ നമ്മുടെ കുവൈത്ത് ജീവിതം ..........
നീ റൂമിലുണ്ടെങ്കില് ഒരഞ്ച് പത്ത് ആളുകളുള്ള പ്രതീതിയായിരുന്നു ...
എന്തൊക്കെയായിരുന്നു നിന്റെ തമാശകള്....
ഞങ്ങള്ക്കെല്ലാവര്ക്കും നീ ഒപ്പമുള്ളത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു അന്ന് ....
ഇപ്പോള് വീണ്ടും നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോള് എനിക്ക് ആ പ്രതീക്ഷകള് ഒക്കെത്തന്നെയായിരുന്നു ....
പക്ഷെ ഈ ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് ഞാന് നിന്നെ നോക്കി കണ്ടപ്പോള്
ആ പഴയ നീയെ അല്ല ....
ഏതു സമയവും നീയീ ലാപ് ടോപ്പിന്റെ മുന്നില് തന്നെ,,,
പഴയ ആ കളിയും ചിരിയുമോന്നുമില്ല ......
ഇത് കേട്ടപ്പോള്മറ്റൊരു സഹമുറിയനായ നൌഷാദ് ക്കയും പറയാന് തുടങ്ങി
ഞാന് ഇവന്റെ കൂടെ കൂടിയത് മുതലേ ഇവന് ഇങ്ങനെയാ ....
പുറത്തേക്കൊന്നു നടക്കാനോ രണ്ട് കൊച്ചു വര്ത്തമാനം പറയാനോ ഒന്നും ഇവനെ കിട്ടാറില്ല ...
അഥവാ ഇവന് രണ്ട് വര്ത്താനം പറയണമെങ്കില് അവന്റെ നെറ്റിന് വല്ല കുഴപ്പവും വരണം
ഹംസക്കാന്റെയും നൌഷാദ് കാന്റെയും ഈ വാക്കുകളാണ് എന്നെ ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിച്ചത് ......
സത്യത്തില് കൂടയുള്ളവരില് നിന്നും എന്നെ അകറ്റിയത് ഈ ഇന്റര് നെറ്റും ലാപ് ടോപ്പുമല്ലേ ....?
ഫെയ്സ് ബുക്കിലും ഫെയ്സ് ബുക്കിലെ ഗ്രൂപ്പിലുമായി ഞാന് സമയം ചിലവഴിക്കുന്നു...
അത് കൊണ്ട് നല്ലവരായ കുറെ കൂട്ടുകാരെ കിട്ടി എന്ന വസ്തുത വിസ്മരിക്കുന്നില്ല ...എങ്കിലും
ഞാന് സജീവമായി ഇടപെടാറുള്ള ഗ്രൂപ്പിലെ മെമ്പര് മാരെ തമാശകള് പറഞ്ഞു ചിരിപ്പിക്കുന്നു...
അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് ഞാന് ഒരു രസികന് ...
പക്ഷെ ഇവിടെ ഞാനിരിക്കുന്ന റൂമില് എന്റെ വായിലെ നാവനക്കാതെ കൈ വിരല് കൊണ്ട്
നിങ്ങള്ക്കൊപ്പം ആനന്തിക്കുംപോള് .....
ഞാന് നിങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതല് അടുക്കുമ്പോള് .....
എന്റെ ഈ മൂകമായ ഇരിപ്പ് കാണുന്ന എന്റെ സഹ മുറിയന്മാരില് നിന്നും ഞാന് അകന്ന് പോകുകയല്ലേ ......
ഇനി ഗ്രൂപ്പുകളില് ആളനക്കം ഇല്ലങ്കിലും നാറാണത്ത് ഭ്രാന്തന് കല്ലുരുട്ടും പോലെ ഇതിന് മുന്നിലിരുന്ന് മുകളിലോട്ടും താഴോട്ടും ഇങ്ങനെ ഉരുട്ടും .....
എന്റെ റൂമില് ഈ ഇന്റര് നെറ്റ് ഭ്രാന്തുള്ളവന് ഞാനൊരാള് മാത്രമായത് കൊണ്ട് തന്നെ .......
അവരുടെ മനസ് കാണാന് ഞാന് ശ്രമിക്കണമായിരുന്നു ...............................
എന്റെ ചിന്തകളില് നിന്നും മോചിതനായപ്പോള് ലാപ് ടോപ് ഓഫ് ചെയ്ത്കൊണ്ട് ഞാന് ഹംസക്കയുടെ അടുത്ത് പോയിരുന്നു ...
മനസ്സില് ശക്തമായ ഒരു തീരുമാനവും എടുത്തു കൊണ്ട് .....
ഇനി കൂടെയുള്ളവര് റൂമിലുള്ളപ്പോള് കൈ വിരള് കൊണ്ട് ഫെയ്സ്ബുക്കില് വര്ത്താനം പറയാതെ വായിലെ നാവ് കൊണ്ട് റൂമിലെ അന്തരീക്ഷം ആനന്തകരമാക്കുമെന്ന്........
..................................................................ഇത് കട്ടായം ,,,,
:::::: : ഞാനീ സ്റ്റാറ്റസ് എഴുതുമ്പോഴും ഹംസക്ക അനന്തതയിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് മലര്ന്ന് കിടക്കുന്നു ....
ഞാന് നോടിഫിക്കെഷനിലെ ചുവന്ന അക്കങ്ങള് വരുന്നതും കാത്തുകൊണ്ട് കണ്ണ് മിഴിച്ചിരിക്കുന്നു .....
No comments:
Post a Comment