Saturday, December 28, 2013

പൂച്ച

ഞാന്‍ എന്നും വൈകുന്നേരം രണ്ട് പാര്‍സലും കൊണ്ട് എന്‍റെ ലൊക്കേഷനില്‍ പോകും

ഏതാണ്ട് ഒരേ സമയത്ത് തന്ന്യാ പോകാറും

ഞാന്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നതും കാത്ത് എന്നും രണ്ട് പൂച്ചകളും അവിടെയുണ്ടാകും

ഞാനാ പാര്‍സലും കൊണ്ട് അവിടെയുള്ള പെന്‍ട്രിയിലേക്ക് കേറുന്നത് വരെ ആ പൂച്ചകള്‍ എന്‍റെ പിന്നാലെ വരും

ഞാനതിനകത്ത്‌ കേറുമ്പോള്‍ പൂച്ചകള്‍ പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്യും

ഫുഡ്‌ അകത്തു വെച്ചതിന് ശേഷം പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാന്‍ ഡോര്‍ നന്നായി അടച്ചതിന് ശേഷം തിരിച്ച് വണ്ടിയിലേക്ക് നടക്കും

അപ്പോഴും ആ പൂച്ചകള്‍ വല്ലാത്തൊരു ശാരീരിക ചലനങ്ങളോടെയും നോട്ടത്തോടെയുംഎന്നെ അനുഗമിക്കും

ആ ചലനവും നോട്ടവും കണ്ടാലറിയാം എന്നോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹമാണ് അവ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതെന്ന്

തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിക്ക് ഞാനിങ്ങനെ ഓര്‍ത്തു നോക്കി

ആ ഫുഡ്‌ ഞാനാ പൂച്ചകള്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നോന്നും ഇല്ലാലോ
പിന്നെ എന്തിനായിരിക്കും ആ പൂച്ചകള്‍ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് ?

എനിക്കെന്‍റെ സംശയത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല

രാത്രി പത്ത് മണിക്ക് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ ആ രണ്ട് സ്റ്റാഫ്‌ നെയും തിരിച്ചെടുത് വരുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ..

തും ലോക് ഖാനാ ഖാനെ ക്കാ ടൈം ദോ ബില്ലി ആത്താ ഹേ ഉദര്‍ ?
(എനിക്ക് ഇത്രയേ ഹിന്ദി അറിയുള്ളൂ )

എന്നാലും അവര്‍ക്ക് കാര്യം മനസിലായി

ഇക്കൂട്ടത്തില്‍ ഹിന്ദി അറിയാത്തവര്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ തര്‍ജമ ചെയ്യാം

നിങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ രണ്ട് പൂച്ചകള്‍ വരാറുണ്ടോ ?

ഇതുകേട്ട ഉടനെ അവര്‍ പറഞ്ഞു

അതെ വരാറുണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങള് കഴിച്ച ഫുഡിന്‍റെ വേസ്റ്റ്‌ എന്നും ആ പൂച്ചകള്‍ക്ക് കൊടുക്കാറുണ്ട്
അതിന് രണ്ടിനും വിഷപ്പ് മാറാനൊന്നും അത് തികയാരില്ലെങ്കിലും

ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ രണ്ട് നിമിഷം നിശ്ചലനായി ഓര്‍ത്തുപോയി

ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നവരെക്കാളും അത് കൊണ്ടുവരുന്ന എന്നെ അവ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ആ നന്ദി എന്നോടു കാണിക്കുന്നതും ..

പിറ്റേന്ന് മുതല്‍ ഒരു പാര്‍സല്‍ ആ പൂച്ചകള്‍ക്കായി ഞാന്‍ കരുതും

ഹും ..പഠിച്ച പൂച്ചകള്‍ തന്നെ

എന്‍റെ സെന്ടിമെന്റില്‍ കേറി പിടിച്ചു കളഞ്ഞില്ലേ ...

No comments:

Post a Comment